از برخى علماء ما نقل كرده كه اخته كردن حيوان حرام است گفته اولى نزد من دورى از آنست ، ولى مكروه است نه حرام ، زيرا ملك آدمى است و هر چه خواهد با آن تواند كه صلاحش باشد و آنچه در اين باره رسيده حمل بر كراهت شود نه حرمت 2 - در قرب الاسناد : 131 - : بسندش از يونس بن يعقوب كه از امام هفتم عليه السّلام اخته كردن گوسفند را پرسيدم فرمود : باكى ندارد . 3 - در كافى - 5 : 49 فروع - : بسندى تا رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله كه چون پاكش شما در سرزمين دشمن واماند بايد او را سر برد و پى نكند . 4 - و از همان بسند پيش كه امام ششم عليه السّلام ميفرمود : در روز جنگ موته جعفر بن ابى طالب سوار بر اسبى بود و چون بدشمن رسيد پياده شد و اسب خود را پى كرد با شمشير و آن نخست اسب بود كه در اسلام پى شد . در محاسن - 624 - مانندش آمده بيان : دلالت دارد بر جواز پى كردن در حال ضرورت . 5 - در مجالس شيخ : بسندى از امام ششم عليه السّلام كه پيره مرد عابدى در بنى اسرائيل بود و خدا را ميپرستيد ، در اين ميان كه در نماز و عبادت بود ، دو پسر بچه ديد كه خروسى گرفتند و پرهاش را ميكنند بعبادت پرداخت و آنها را باز نداشت ، و خدا به زمين وحى كرد كه بنده‌ام را فرو بر و زمينش بدردون فرو برد تا هميشه . بيان : دردون را در كتب لغت نيافتيم و گويا نام يك طبقه از زمين يا زمين يا دوزخ است ، و دلالت دارد كه زيانزدن بجانوران بىمصلحتى روا نيست و بايد كودكان را از آن باز داشت ، و تاكيد اكيدى دارد در باره امر بمعروف و نهى از منكر . 6 - در محاسن - 634 - بسندش تا امام پنجم كه بد داشت اخته كردن دابه‌ها را و واداشتن آنها را بهمدگر . 7 - در نوادر راوندى : 34 - : بسندى از موسى بن جعفر عليه السّلام از پدرانش كه مردى از نجران در غزوه‌اى همراه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم بود و اسبى داشت ، و رسول خدا به شيهه آن انس داشت و آن را نيافت و نزد آن مرد فرستاد كه اسبت چه كرده ؟ گفت